Spektakl, w którym na żywo powstaje choreografia i kompozycja muzyczna. Wykorzystujemy improwizację ruchową i muzyczną jako jedyną metodę tworzenia. Pojawianie się form, tematów, melodii, postaci, zdarzeń, ich charakter, kierunek działania, symbolika – wszystko powstaje w tzw przestrzeni „tu i teraz”, na bieżąco i wobec widza. Widz jest dyrygentem naszej improwizowanej partytury ruchowej i muzycznej. Dzięki gwizdkowi (niemalże sędziowskiemu), który otrzymuje od nas na początku, posiada możliwość wpływania na to, co wydarza się na scenie.


Księżyc księżyc umieranie (inaczej: umieranie do księżyca; kolokwialnie: pokazywactwo)

Pejoratywne określenie natchnienia/przeżywania tańca. TAŃCA. JA TAŃCZĘ. Objawia się estetyczną egzaltacją; wyrażaniem prostych emocji wzmocnionym poprzez emblematyczne, egazltowane, przesadzone gesty, z kultowym już wzniesieniem prawej ręki w stronę księżyca i pozostawieniem lewej na sercu lub na czole. Osoba stosująca tę metodę kieruje się w ruchu bardziej emocjami niż jakością, nadwyrężając przez to swój układ emocjonalny. Prezentuje zazwyczaj emocje typu: smutek, miłość, gniew.  Czasami, poprzez połączenie z jakąkolwiek techniką tańca przyczynia się do mylnej interpretacji tej techniki jako tańca współczesnego. Metoda szczególnie preferowana przez uczestników popularnych programów telewizyjnych jak m.in. "You can dance". Bardzo wyczerpująca zarówno dla nadawcy jak i odbiorcy. 


W spektaklu prowokujemy, ironizując wokół tego tematu. Balansujemy pomiędzy tańcem, wynikającym naturalnie i szczerze z ciała, techniki, możliwości tancerza czy też wyobraźni choreografa a nadmierną i nieuzasadnioną egzaltacją, przeżywaniem, powierzchownością i sztucznością gestów oraz bezmyślnym powielaniem schematów. Eksploatujemy możliwości ruchu ciała w przestrzeni. Szukamy nowych dla nas rodzajów ekspresji i jakości ruchowych. Unikamy wygodnych i bezpiecznych dla nas metod, technik i schematów interakcji. Świadome bycie na scenie, spontaniczny proces kreacji oraz aktywność i ingerencje publiczności zabierają nas w nieprzewidywalną podroż.


pomysł, realizacja, improwizacja ruchowa

NELA MITUKIEWICZ / MAŁGORZATA ROSTKOWSKA / BASZA SONGIN

improwizacja muzyczna

ŁUKASZ OWCZYNNIKOW / DOMINIK STRYCHARSKI


Premiera odbyła się w Teatrze Modrzejewskiej w Legnicy, w ramach projektu „Caffe Modjeska - Przestrzeń dla sztuki”.

W premierowym spektaklu improwizowali z nami muzycy: ALEKSANDRA GRONOWSKA i TOMASZ MANDERLA.

KSIĘŻYC KSIĘŻYC UMIERANIE sekwencje improwizowane